مقالات

واﻗﻌﻴـﺖ اﻳـﻦ اﺳـﺖ ﻛـﻪ آﻻﻳﻨﺪهﻫﺎى ﻏـﺬاﻳﻲ ﺗﻨﻬـﺎ ﻳـﻚ ﻣﺴـﺌﻠﻪ و اﺟﺒـﺎر از ﻃـﺮف دوﻟـﺖ، اﺗﺤﺎدﻳـﻪ اروﭘـﺎ و ﻳـﺎ ﻛﺸـﻮرﻫﺎى ﺳـﺨﺖ‌ﮔﻴﺮى ﻣﺜـﻞ ژاﭘـﻦ ﻧﻴﺴـﺖ؛ ﺑﻠﻜـﻪ ﻣﻮﺿـﻮﻋﻲ واﻗـﻌﻲ اﺳـﺖ ﻛﻪ ﺑﻪﺷـﺪت ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺳﻼﻣﺖ اﻧﺴـﺎن را ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺮه اﻧﺪازد. ﻣﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻮﻟﻴﺪﻛﻨﻨﺪﮔﺎن و ﺻﺎدرﻛﻨﻨـﺪﮔﺎﻧﻲ ﻛـﻪ در زﻧﺠﻴـﺮه ﺗﺎﻣﻴﻦ ﻣﻮاد ﻏـﺬاﻳﻲ ﻫﺴـﺘﻴﻢ اﻳـﻦ وﻇﻴﻔـﻪ اﺧﻼﻗﻲ را دارﻳﻢ ﻛـﻪ ﻧﺴـﺒﺖ ﺑـﻪ ﺳﻼﻣـﺖ ﻣﺼﺮفﻛﻨﻨﺪهﻫـﺎ اﺣﺴﺎس ﻣـسﺌﻮﻟﻴﺖ داـشﺘﻪﺑﺎﺷﻴﻢ.

آﻻﻳﻨـﺪه ﻫﺎى ﻏـﺬاﻳﻲ ﺑﻪ دو ﮔﺮوه ﻋﻤﺪه ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻲ ﺷـﻮﻧﺪ: ﮔﺮوه اول، ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴﻢ ﻫﺎﻳﻲ ﻣﺜﻞ ﺑﺎﻛﺘﺮىﻫـﺎ، وﻳﺮوسﻫﺎ و ﻗﺎرﭼﻬﺎ ﻛﻪ اﺛﺮ ﻓﻮرى ﺑﺮ روى ﺳﻼﻣﺖ ﻣﺼﺮفﻛﻨﻨـﺪه ﻣﻲﮔﺬارﻧﺪ؛ و ﮔﺮوه دوم آﻻﻳﻨﺪهﻫـﺎى ﺷﻴﻤﻴـﺎﻳﻲ اﻋـﻢ از ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧـﺪه ﺳـﻤﻮم، ﻣﺎﻳﻜﻮﺗﻮﻛﺴﻴﻦﻫـﺎ، ﻓﻠﺰات ﺳـﻨﮕﻴﻦ و ﻳـﺎ ﻣـﻮاد ﺷﻴﻤﻴـﺎﻳﻲ دﻳﮕﺮ ﻛﻪ اﺛﺮ ﺑﻄﺌﻲ داﺷـﺘﻪ و ﻋـﻮارض آنﻫـﺎ در ﻃـﻮﻻﻧﻲ ﻣـﺪت ﺑـﺮ روى ﺳﻼﻣﺖ اﻧﺴـﺎن ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﺷـﻮد و ﭼﻮن اﺛﺮ ﻓﻮرى ﻧﺪارﻧﺪ ﺷـﺎﻳﺪ ﺣﺴـﺎﺳﻴﺘﻲ ﻛـﻪ در راﺑﻄﻪ ﺑـﺎ ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴـﻢ‌ﻫﺎ وﺟـﻮد دارد در ﻣﻮرد اﻳﻦ دﺳـﺘﻪ ﻧﻴﺴـﺖ ﻋﻠﻴﺮﻏـﻢ اﻳﻨﻜـﻪ اﻫﻤﻴـﺖ اﻳـﻦ دـسﺘﻪ ﻣﻲ ﺗﻮاﻧﺪ از دـسﺘﻪ اول ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ. ﻣﺸـﻜﻞ دﻳﮕـﺮى ﻛـﻪ در راﺑﻄـﻪ ﺑﺎ دﺳـﺘﻪ دوم وﺟـﻮد دارد اﻳﻦ اﺳـﺖ ﻛـﻪ آﻟـﻮدﮔﻲ ﺷﻴﻤﻴﺎﻳﻲ ﻣـﻮاد ﻏـﺬاﻳﻲ، ﺑـﺮﺧﻼف ﻣﻴﻜﺮوارﮔﺎﻧﻴﺴـﻢ‌ﻫﺎ، ﺑﺎ ﺣـﺮارت از ﺑﻴـﻦ ﻧـﻤﻲ رود؛ ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان ﻣﺜـﺎل آﻟـﻮدﮔﻲ ﻣﻴﻜـﺮوﺑﻲ ﭘﺴـﺘﻪ در اﺛـﺮ ﻓﺮآﻳﻨـﺪ ﭘﺎﺳـﺘﻮرﻳﺰاﺳﻴﻮن و ﻳـﺎ ﺑﺮﺷـﺘﻪ ﻛـﺮدن از ﺑﻴـﻦ ﻣﻲ‌رود اﻣـﺎ آﻟـﻮدﮔﻲ اﻓﻼﺗﻮﻛﺴﻴﻦ، اﻛﺮاﺗﻮﻛﺴﻴﻦ و ﻳـﺎ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧـﺪه ﺳـﻤﻮم ﺑﺎ اﻳـﻦ روشﻫـﺎ از ﺑﻴﻦ ﻧـﻤﻲ رود و ﺑـﺎ ﻫﻴـﭻ روﺷﻲ ﻛـﻪ ﺑـﻪ ﻣﺎﻫﻴـﺖ ﭘﺴـﺘﻪ ﺻﺪﻣـﻪ ﻧﺰﻧـﺪ، ﺑﻪﻃـﻮر اﻗﺘﺼـﺎدى، ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻔﻜﻴـﻚ از داﻧـﻪ ﭘﺴـﺘﻪ ﻧﻴﺴـﺖ. 

برای مطالعه متن کامل ، مقاله را دانلود کنید .

ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧــﺪه ﺳــﻤﻮم اراﺋــﻪ ﻧﻤﻮدﻛــﻪ ﻣﺨﺘﺼــﺮى از ﺳــﺨﻨﺎن وى در اداﻣﻪ آﻣﺪه اﺳــﺖ.